Een internationaal etentje in een Japans restaurant. Op de voorgrond: Courtney (VS) tegenover mijzelf (NL) met daarnaast Paul (Can) tegenover Nat (VK.)
Reading was best okay. Een echte studentenstad, dus veel twintigers, kroegen, sportterreinen en troep. In een kunstzinnige winkel vond ik een aantal ansichtkaarten die mooi Reading's crapiness weergaven. Toch best een leuke stad verder. Ik was er met Nat en Sussie, die ik nog ken uit Ottawa. Een kleine reünie dus.
Nat en ik op het terrein van de universiteit van Oxford waar we ons klaarblijkelijk op illegale wijze toegang tot hadden verschaft. Nadat we per ongeluk de leefgebieden waren ingetrokken, zijn we met stille trom vertrokken. Dan moeten ze maar bordjes ophangen.
We hebben vooral erg veel gelopen. Nat en Sussie ontpopten zich als professionele wandelaars. Ik ben meer een fietser. Op de foto hieronder ben ik aan het bijkomen van onze wandeling naar Sonning, een paar mijl buiten Reading. Ik moet erbij vermelden dat het al anderhalf uur duurde om vanuit Reading naar de Thames te lopen. Het was dus tegen de avond dat we hier neerstreken. En toen had ik nog de wandeling terug in het vooruitzicht. Dus ja, ik heb misschien een beetje geklaagd over het chronische tekort aan fietsen in Engeland.
In een bushokje zit ik even rustig bij te komen terwijl Sussie me sceptisch aankijkt.
