Het weer: 8°C, overcast. Light rain.
Vandaag was er een bijeenkomt voor Canadezen die naar het buitenland gaan volgend jaar. Er waren er twee die naar Nijmegen gaan, twee naar Amsterdam en een naar Den haag. Die laatste drie waren al meteen een beetje teleurgesteld dat ik de enige Nederlander was. We werden in groepjes ingedeeld en daarna kwamen de vragen.
"Krijg je een kamer toegewezen?"
"Ik denk het, maar dat weet ik niet zeker."
"Wanneer starten de colleges?"
"Zelfde als hier, denk ik."
"Ja, maar welke datum precies? Eind augustus, begin september?"
"Dat verschilt per jaar, dus dat weet ik nog niet."
"En de tentamens, wanneer zijn die?"
"Eh, januari meestal en mei. Soms ook nog tussen periodes."
"Ja, okay, maar welke datums ergens?"
"Eh, dat verschilt ook, dus ik weet het niet. Meestal hoor ik het zelf pas drie weken van tevoren"
Ik begon ondertussen me een klein beetje ongemakkelijk te voelen. Er klonk wat gezucht en een van de uitwisselstudenten (ik geloof het meisje voor Den Haag) stapte zelfs vroegtijdig op. "Vlug, begin te jongleren," riep een stem in m'n hoofd. Maar ik had niets om mee te jongleren. En al had ik dat wel, ik kan niet eens jongleren. In plaats daarvan maakte ik duidelijk dat ik waarschijnlijk geen specifieke vragen over het uitwisselingsprogramma kon beantwoorden, maar dat ik ze wellicht met wat vragen over Nederland kon helpen.
"Zijn Nederlanders erg anders dan Canadezen?"
"Mwoah, niet echt. Iets toleranter toch wel, maar vaak onbeleefder. Over het algemeen. Niet altijd. Weet je, net als met Canadezen verschilt het vaak per Nederlander. De ene is wat vriendelijker, de ander is wat ruwer."
"Is het er warmer of kouder?"
"Warmer. Maar het is er niet superwarm."
"Kan ik m'n sneeuwlaarzen thuislaten?"
"Zekers."
"Is Carnaval leuk?"
"Dat is een hele goede vraag. Volgende?"
"Wat is de beste plek om Carnaval te vieren?"
"Ergens in het zuiden van het land. Maastricht misschien?"
"Spreekt echt iedereen Engels?"
"Wel, niet iedereen."
"Maar in een winkel?"
"Ik neem aan dat mensen je wel redelijk kunnen verstaan als je geen moeilijke woorden gebruikt en niet té snel praat. Ik neem aan dat het niet zo'n probleem is. Het terugcommuniceren in Engels gaat vaak wat moeilijker."
Ik moest opeens denken aan die keer in de bus. De chauffeur probeerde een Amerikaan uit te leggen dat hij een andere buslijn moest hebben om naar de IKEA te gaan. "I put you down at the halt, right? So you can name the other bus."
"Excuse me?"
"I put you out the bus? Other bus?"
"I don't really...."
"He's trying to say you can get out at the next stop, so you can board the right bus."
"Er is meestal wel iemand in de buurt die Engels kan. Moet dus wel lukken, uiteindelijk."
"Hoe duur is het om met de bus van Amsterdam naar Brussel te gaan?"
"Niemand gaat met de bus tussen steden. Daar nemen Nederlanders de trein voor."
"En hoe duur is dat?"
"Oh, dat weet ik niet precies... Ik gok zo'n veertig euro misschien?"
"En naar andere landen in Europa?"
"Ik weet het niet, ik heb niet zoveel rondgereisd binnen Europa."
"Maar je komt er vandaan!"
"Ja, maar... Weet je wat het is? Ik kom uit Nederland, niet uit Europa. Nederlanders hebben nogal een ander idee van afstand dan Canadezen en Amerikanen. Van Ottawa naar Toronto (vier á vijf uur) is voor Nederlanders een behoorlijke trip."
*Gelach*
"Nee, echt. Ik heb familie in het noorden en die zien we niet zo vaak."
"Ik heb familie in Vancouver en die zien we een paar keer per jaar. Dat is drie dagen reizen. Dat zou voor jou dus praktisch voorbij Rusland zijn?"
"Eh, ja, maar... Eh... Zie je..."
Al met al was het interessant, want ik heb dan toch eindelijk m'n vinger op een paar verschillen tussen Nederlanders en Canadezen kunnen leggen. Ik denk er steeds meer over na. Het zit 'm in de details. We zijn allemaal heel erg Westers en ik vind dat Canadezen een stuk Nederlandser zijn dan Amerikanen. Maar zelfs Amerikanen vind ik af en toe verdacht veel op ons lijken. Of andersom. Zo veel verschillen we helemaal niet. Maar in de details...
Mayonaise bij de McDonald’s heet “Chicken Sauce.” Een boterham met enkel kaas is not done. De bus is veel populairder dan de trein. In het openbaar vervoer komt de innerlijke Nederlander uit de Canadees: heel erg onbeleefd opeens. Bij de kassa gaat het personeel altijd een kort blabla gesprekje met je aan. Mensen drinken niet om een goed glas alcohol te waarderen, maar om dronken te worden. Canadezen zijn – paradoxaal genoeg – veel vaker stoned op straat. Details, allemaal details.
