De Mets, dat was het. Dinsdagavond zijn we naar de New York Mets vs. de Washington Nationals gegaan. Als je in de VS bent moet je natuurlijk een baseballwedstrijd bezoeken, net zoals je naar hockey moet in Canada. De baseballwedstrijd was eigenlijk vrij suf. En ze verloren uiteindelijk. Ik geloof dat iedere sportwedstrijd die ik bezoek van tevoren bepaald is, want de thuisploeg verliest altijd als ik in de buurt ben.
Wat voor dag is het vandaag? Oh ja, vrijdag. Donderdag ben ik 's ochtends nog gaan ontbijten met Fergus, Matthew, Lisa (Simpson, echt waar), Chris en het meisje wiens naam me steeds ontschiet. Iets van... Nee, ik weet het echt niet meer. Ach nou ja, ik zie de meeste van die mensen toch nooit mere terug, dus het is geen grote ramp of ik een naam meer of minder weet. Na het ontbijt zijn we naar FAO Schwartz (of hoe je dat ook spelt) gegaan. Een enorme speelgoedwinkel die je misschien gezien hebt in Big (die Tom Hanks film.) Erik hing ergens anders uit, ik weet niet waar.
Na een kort afscheid (met Erik en Jonas heb ik in elk geval een reunie afgesproken volgend jaar, want die wonen niet al te ver weg - en dan heb ik een goed excuus om naar Zweden te gaan ook) ben ik met Matt (m'n roommate uit het jail hostel in december) op zo'n boottour langs Manhattan island gegaan. Dat duurde drie uur en het laatste uur was best vervelend, want Upper Manhattan is best saai van de buitenkant. Daarna weer wat gegeten (ik heb drie maaltijden met bacon gehad hier: New York wordt m'n dood nog eens) en redelijk op tijd gaan slapen.
Vanochtend zijn we The Village (Greenwich) ingelopen. Dat is een vrij rustiek stukje New York, met veel parken, bomen, lagere gebouwen etc. Je kent het misschien van Sex & the City. Zo niet, ik heb foto's. Ik heb de afgelopen paar dagen (sinds vorige week rond deze tijd) zo'n 80 foto's gemaakt. Een beetje een inhaalslag omdat ik de eerste vier maanden nauwelijks foto's heb gemaakt, behalve de schots en scheve in het wild afgevuurde foto's van Australia Day. Iedereen was behoorlijk dronken toen (duidelijk te zien op de foto's) inclusief de fotograaf.
Zojuist heb ik ook maar afscheid genomen van Matt, de laatste die over was van het Ottawa avontuur. Dus nu ga ik verder in m'n eentje. Morgenochtend moet ik rond zessen met m'n koffers naar de subway om naar Penn Station te geraken, vanwaar m'n trein naar Toronto vertrekt. Daar zie ik wel weer tegenop. Misschien dat ik maar een taxi neem. De Upper West Side is een buurt vol toeristen en daarom ligt er nogal wat tuig op de loer. Dan maar weer een taxi. Ik kan bijna niet geloven hoe duur deze stad is. Ik heb zeker een paar honderd dollar in een paar dagen uitgegeven.
Na een paar dagen Amerika kan ik niet wachten om terug te gaan naar Canada. New York is in nogal wat opzichten net Nederland. Het is er druk, iedereen heeft haast en mensen zijn een stuk onvriendelijker. Ik had het niet zo door toen ik er was, maar Canada is inderdaad zoveel meer rustiger, geduldiger en kalmer. Het zou me daarom niets verbazen als Canadezen een stuk ouder worden dan Amerikanen. Ja, Canada bevalt me eigenlijk veel en veel beter dan de VS. Misschien dat ik m'n studierichting kan wijzigen in Canadian Studies. Ik zou daar best een tijdje kunnen wonen...
