"Wat zei ' ie?" vroeg Renee, de passagier naast me.
"Iets over, eh, iets belangrijks."
"Ik hoorde niks want dat kind was aan het krijsen. Man, wat is dat kreng luid!"
Het kreng en haar moeder zaten in de stoel naast ons. Renee deed geen moeite te fluisteren, dus ik mocht haar meteen. De conducteur kwam door de coupé gelopen.
"Wat zei u over North Carolina?" vroeg Renee
"Niks. Ik zei niks over North Carolina," bromde de conducteur die enigszins chagrijnig was omdat ze maar bleef vragen wanneer er een korte peukpauze ingelast kon worden.
Renee stond op. "En nu is het mijn beurt om op en neer te rennen over het gangpad en te krijsen als een speenvarken." Ze wierp een nonchalante blik op het kind en haar moeder. Ik dacht even dat ze dat serieus van plan was.
"Als ik jou was zou ik vliegen naar Miami," raadde ze me aan. Ze had al een nacht doorgebracht in de trein van Connecticut naar North Carolina, dus ze wist waar ze het over had. "36 uur is té lang. Gewoon té lang."
Het idee van vliegen sprak me steeds meer aan. Ook omdat het ongeveer dezelfde prijs was als treinen en ik mijn ticket bij Amtrak nog kon annuleren. Treinen was ongeveer 36 uur, vliegen wordt een uur of drie. Ik ga volgende week zondag van Asheville, NC via Charlotte, NC naar Miami. Zelfs al zit ik dan wéér naast een krijsend kind, dat kan ik wel een paar uur aan.
Momenteel ben ik in Burnsville, North Carolina. Vandaag zijn we Mount Mitchell op gegaan, de hoogste berg aan deze kant van de Mississippi. Aangezien ik nog nooit een berg had gezien (behalve van veraf of op TV) was dat wel bijzonder. De lucht hier is heel fris en aangenaam. Je merkt nauwelijks dat het naar de 40 graden klimt. Wat ook weer verradelijk is, want je merkt daardoor ook niet dat je te weinig vocht inneemt. Morgen gaan we op zoek naar de Cherokee indianen. Het reservaat bestaat niet uit tipi's, zo ben ik al gewaarschuwd. De tenten zijn vervangen door casino's en de cultuur van delen vervangen door gezond kapitalisme. Helemaal geïntegreerd in de maatschappij. Ik zal een mailtje sturen naar Verdonk, kan ze op reisbezoek.
Foto's:
- Ik bij Licklog overlook. Sammie vond dat een hilarische naam, dus vandaar de foto.
- Sammie en ik op weg naar Mount Mitchell.
- Foto van zelf die foto maakt.
