Heel Connecticut lang

"Bob bood meteen aan om mee te betalen voor de benzine, maar Joe zei niets. Uiteindelijk 'betaalde' hij met een van de vissen die we hadden gevangen. Dat is nu Joe. Hij wil altijd z'n geld in de zak houden. En als hij het alleen maar had aangeboden om, jeweetwel, mee te betalen aan de benzine? Maar nee. Hij gaf een vis. Die we net hadden gevangen. Wel, ik ben er klaar mee. Ik ben er helemaal klaar mee. Joe bekijkt het maar. Hij heeft z'n doodvonnis getekend. Het is gedaan met 'm. Met z'n... Kijk, hij had het alleen maar hoeven aanbieden. Dat is alles. Toen Bob zei: 'joh, hier is wat geld voor de benzine' had hij toch gewoon kunnen aanbieden ook mee te doen? Hij gaf alleen maar een vis. Dat is Joe. Ik ben er klaar mee. Hij heeft z'n doodvonnis getekend. Ja, z'n doodvonnis. Nee, ik overdrijf niet. Ik ben er helemaal klaar mee. Had ik dan iets moeten zeggen? 'Joe, betaal dan mee met de benzinekosten?' Dat had hij toch zelf moeten kunnen zien? Dat had hij ook wel gezien. Toen Bob het aanbood, dat was het moment. Ik ben d'r klaar mee. Doodvonnis, zeg ik je. Ja. Nee, uiteindelijk zal het er wel op uitdraaien dat ik het hem moet vertellen. Zo is het altijd. Moet ik naar 'm toegaan en zeggen: 'Joe, je kunt toch op z'n minst aanbieden mee te betalen voor de benzine?' Moet ik hem uitleggen wat manieren zijn? Daar heb ik geen behoefte aan. Maar uiteindelijk zal het er wel op uitdraaien ja. Nee, ik ben er klaar mee. Het is gedaan met 'm. Ik weet niet wat Bob denkt, maar zo denk ik erover. Zijn doodvonnis heeft 'ie zelf getekend. Betaalt 'ie met een vis. Een vis die we zelf gevangen hadden. Wat koop je daar nu voor? Maar zo is Joe. Zo is Joe."