Vandaag werd ik het slachtoffer van Microsoft logica. Ik verwijderde een elftal videobestanden van een zekere televisieserie die ik onlangs nog op dit blog promootte. Ik had niet door dat ik de eerste helft al gebrand had voor m'n archief, maar de tweede niet. Geen nood, bestanden zijn altijd terug te halen uit de prullenbak. Maar na het terugzetten bleek ik afleveringen 12 tot en met 21 te hebben. De cruciale ontknoping was in aflevering 22.
Nu volgt een belangrijke les voor alle Windows gebruikers.
Ik begon meteen een zoekactie naar het vermiste bestand. Maar het was verdwenen. Ik wist voor honderd procent zeker dat ik het niet permanent verwijderd had, aangezien ik de hele groep bestanden in één keer de prullenbak in en weer uit had verplaatst. Maar nummer 22 was toch echt verdwenen. Nu blijkt dat de prullenbak functie een beperkte capaciteit heeft. Als hij vol is, maakt hij automatisch plaats voor nieuwe prullen. Handig. Maar nu volgt de Microsoft logica: het meest recent geplaatste bestand wordt gewist, terwijl de oudste blijven staan.
De verdachte in zaak Dinges v. Microsoft: P. B.
Is het niet veel logischer om juist de oudste bestanden te verwijderen? Ik neem aan dat een gebruiker terugzoekt in de prullenbak om een recent per ongeluk verwijderd bestand terug te halen. Als het er al een tijdje instaat, heb je het waarschijnlijk niet gemist, nietwaar? Mijn moeder: "het is net als een echte prullenbak. Als die vol is, stroomt 'ie over." Op zich logisch. Maar dat kan toch geen techneutenlogica zijn? "Als de prullenbak volraakt, verwijderen we de meest recente bestanden - net als in een echte prullenbak." Jaren werkzaam in de IT om met een huishoudelijke wetmatigheid op de proppen te komen in plaats van een gebruiksvriendelijke? Dat klinkt wel als Microsoft eigenlijk.
Maar goed. Wees gewaarschuwd. De enige keer in de jaren dat ik XP gebruik dat ik die verdomde terugzet functie nodig heb en het laat me in de steek. Maar, om te eindigen op een meer positieve noot: ik oefen me al een tijdje in SuSe. Ik heb een harddisk bracket, zodat ik soms Linux erin kan schuiven. En als dáár de prullenbak niet werkt zoals ik het wil, is er een manier om de prullenbak te herprogrammeren. Hahaa! Moet ik wel even m'n C++ kennis wat opvijzelen, ben ik bang...
Nu volgt een belangrijke les voor alle Windows gebruikers.
Ik begon meteen een zoekactie naar het vermiste bestand. Maar het was verdwenen. Ik wist voor honderd procent zeker dat ik het niet permanent verwijderd had, aangezien ik de hele groep bestanden in één keer de prullenbak in en weer uit had verplaatst. Maar nummer 22 was toch echt verdwenen. Nu blijkt dat de prullenbak functie een beperkte capaciteit heeft. Als hij vol is, maakt hij automatisch plaats voor nieuwe prullen. Handig. Maar nu volgt de Microsoft logica: het meest recent geplaatste bestand wordt gewist, terwijl de oudste blijven staan.
De verdachte in zaak Dinges v. Microsoft: P. B.
Is het niet veel logischer om juist de oudste bestanden te verwijderen? Ik neem aan dat een gebruiker terugzoekt in de prullenbak om een recent per ongeluk verwijderd bestand terug te halen. Als het er al een tijdje instaat, heb je het waarschijnlijk niet gemist, nietwaar? Mijn moeder: "het is net als een echte prullenbak. Als die vol is, stroomt 'ie over." Op zich logisch. Maar dat kan toch geen techneutenlogica zijn? "Als de prullenbak volraakt, verwijderen we de meest recente bestanden - net als in een echte prullenbak." Jaren werkzaam in de IT om met een huishoudelijke wetmatigheid op de proppen te komen in plaats van een gebruiksvriendelijke? Dat klinkt wel als Microsoft eigenlijk.
Maar goed. Wees gewaarschuwd. De enige keer in de jaren dat ik XP gebruik dat ik die verdomde terugzet functie nodig heb en het laat me in de steek. Maar, om te eindigen op een meer positieve noot: ik oefen me al een tijdje in SuSe. Ik heb een harddisk bracket, zodat ik soms Linux erin kan schuiven. En als dáár de prullenbak niet werkt zoals ik het wil, is er een manier om de prullenbak te herprogrammeren. Hahaa! Moet ik wel even m'n C++ kennis wat opvijzelen, ben ik bang...
