Henk v. Psychotische interpretaties

Bij het opruimen vond ik een popkalender uit 1997. Achterin zat een bon voor vijf gulden korting op CD's bij de Free Record Shop bij besteding van tenminste f 39,95. Geldig van 1 januari tot 31 januari 1997. Leek het me meteen een leuk idee om bij het tienjarige jubileum van deze vergeten kortingsbon alsnog de korting te claimen. En om dan te doen - als men achter de kassa me erop zou wijzen dat het 2007 was - alsof ze gek waren. Dat het gewoon 1997 was. Leek me een wereldgrap.



Ik ben er sindsdien fijntjes op gewezen dat de grens van humor op dat moment overschreden wordt en je in het volgende gebied terecht komt: milde psychose. Wel, dat is natuurlijk nooit de bedoeling. Bovendien heb ik geen guldens meer. Dat zou het alleen maar authentieker maken natuurlijk. En dan iets van een Beavis & Butthead T-shirt aandoen of zo. Ach, dat is toch gewoon leuk.

Volgens sommigen is er bij een gebrek aan publiek ook geen sterke reden meer voor dergelijke humor. En dat maakt het nóg psychotischer. Mwoah, ben ik het niet mee eens. Je bent dan toch zelf het publiek? Ik ken meer mensen die het hardst lachen om hun eigen grappen. Is dat psychotisch?