Dit is een gewone, doorsnee pompoen zonder onverwachte assepoester-kwaliteiten. Het mes zit er in een hoek ingestoken omdat als je de top er recht uitsnijdt hij er weer gewoon inflikkert naderhand en dat is niet de bedoeling. De top is verder geen cirkel, maar hoekig om dezelfde reden. Een cirkel glijdt weg, een hoekig figuur blijft zitten. Of zo heb ik me laten vertellen.
Ik was enigszins verrast door de tijd die erin gaat om dat kreng leeg te scheppen. Zo'n pompoen bestaat uit pitten en draden vruchtvlees. Een website raadde me aan een pollepel te gebruiken om het eruit te krijgen, maar dat werkt niet. Ik gebruikte een lepel met een harde, scherpe rand om een stuk van de binnenkant mee te schrapen. Ik zou hier zeggen dat ik beter was dan Martha Stewart, maar toen dacht ik: wat zegt dat over mij?
Als laatste heb ik met m'n fantastische tekentalenten een gezicht getekend. Die heb ik er met een mes uitgesneden. Ik raad een gekarteld mes aan, want er komt wat gezaag aan te pas. Ik had aanvankelijk zo'n enorm Michael Meyers-achtig mes (hoe toepasselijk) maar dat werkt niet. Een klein, stevig lemmet werkt beter. De top er weer op en voilá, daar is m'n Jack.
