Woensdag heb ik voor een laatste keer met Alex en Lisette gepokerd. Daar heb ik altijd erg veel plezier in beleefd en ik ga dat ongetwijfeld missen. We hebben nog wat in een bizarre kroeg met heel erg vreemde live blues /jazz muziek (contrabas, viool, beetje David Lynch allemaal) uitgehangen en daarna heb ik afscheid genomen. Lisette zie ik misschien vandaag nog; Alex waarschijnlijk nooit meer. Raar idee.
Rond middernacht besloot ik om alsnog naar Niagara te gaan. De bus vetrok de volgende ochtend om kwart over acht, dus dat gaf me nog net genoeg tijd om te slapen. De volgende dag kwam er een ongelooflijk opgewekt vrouwtje - vrij klein, maar erg luid - met een busje mensen ophalen die de Falls wilden zien. Haar naam was Davey, maar iedereen noemt haar altijd JoJo omdat ze van JoJo Tours is. Onderweg praatte ze aan een stuk (hoewel ze van tevoren had beloofd dat ze niet zo'n type is) maar het werd eigenlijk nooit vervelend. En mensen die me kennen weten hoe snel ik me normaal gesproken erger aan dergelijke opgewekte mensen. Misschien ben ik echt positiever geworden. Misschien is m'n tolerantieniveau omhoog geschoten. Of misschien ben ik gewoon in een vakantiestemming.
Tegen tienen waren we bij de watervallen. Na wat nieuwe fotorolletjes gekocht te hebben, ben ik op de fameuze Maid of the Mist gestapt. En ja, daar word je heel erg nat op. Ik heb wat foto's gemaakt op momenten dat we niet bedolven werden door water, maar de camera werd toch een beetje nat. Gelukkig bleef de lens en alles binnenin droog - ik was dan ook voorzichtig. Ik heb dat ding nog meer nodig.
Nog even het casino bij Niagara ingedoken en ik heb twee chips van vijf dollar gekocht en ze ingezet op even nummers bij roulette. Daarna had ik 20 dollar. Dus ik heb m'n winst ingezet op rood. Toen had ik 30 dollar. Dus ik heb daar de winst weer van ingezet op 19 tot 36. Toen had ik 40 dollar, dus 30 winst. Een stem in me schreeuwde om nog even door te gaan, maar ik heb 'm genegeerd en m'n chips gecasht. Dat was interessant. Ik was nog nooit eerder in een casino geweest.
Na half twee begon de wijntour. Gratis proeven en zo. Nu ben ik niet zo'n wijndrinker en ik had al een Jameson op bij de lunch, dus ik heb het kalm aan gedaan. Het meest Canadese product is ijswijn. Dat maken ze door de druiven te plukken als ze bevroren zijn in de winter. Als ze de druiven dan persen blijft er daarom veel water achter. Dat levert een geconcentreerde vruchtensap op (zo'n tien procent water) en daar wordt een superzoete fruitwijn van gemaakt. Ik heb het geprobeerd en het smaakte naar een hele zoete limonade. Als je ooit wijn drinkt in Canada, moet het deze zijn, want het is vrij uniek (alhoewel ze het ook in Duitsland schijnen te produceren) en een stukje Canadese cultuur. Het is overigens wel een prijzige wijn, maar dat moet de pret niet drukken.
's Avonds heb ik zo'n 100 ontwikkelde foto's opgehaald (met gebruikelijke Henk-Jan stijl wisselende kwaliteit - een carrière als fotograaf ligt nou niet echt voor me in het verschiet) en ben ik nog wat gaan drinken in de Imperial. Tegen negen uur lag ik al in bed en ik heb geslapen tot tien uur vanochtend. Ik heb me voorgenomen om - afgezien een biertje of twee tijdens wings avond maandag - niet meer te drinken in Canada. Volgens mij heb ik de afgelopen week even veel op als normaal in een maand of twee. En eerlijk gezegd ben ik het een beetje zat. Vandaag neem ik de expressbus naar Ottawa om 16.30 uur en die komt dan zo rond 21.30 uur aan. Het is een prettig idee om terug te gaan naar Ottawa (ik noemde het bijna per ongeluk "huis".) Ik weet waar alles is, waar de goede kroegen zijn, waar de voordelige winkels zijn en waar je plezierig kunt rondhangen buiten. Ah, Ottawa.
