Het weer: -12°C, partly cloudy
Gisteren was Sussie's verjaardag (de aardige Zweedse, die ik af en toe m'n laptop leen zodat ze kan webcammen met thuis.) Ze raakte de Grote Drie Nul, zoals ze dat hier plegen te zeggen. We zijn met zo'n dertig man naar een of ander Louisiaans restaurant geweest. De kip was geweldig. Ik wist niet dat kip zo lekker kon zijn. Ik ben niet zo'n kip-eter, maar naar de Blue Cactus ga ik zeker een keer terug. Voor de kip. Ja, kip.
Alex kondigde met een zekere trots aan dat Marchand's "Purple Nurple" 2006 was begonnen. Ik was zo stom om te vragen wat dat inhield. M'n linkertepel voelt nog steeds pijnlijk aan. We gaan een zware maand tegemoet hier in Marchand.
Ook Ronan's verjaardag was blijkbaar gisteren. We vonden hem buiten westen op z'n kamer (hij was zo dronken dat hij niet de tegenwoordigheid van geest had om de deur op slot te doen. Daar zal hij deze morgen spijt van hebben als hij in de spiegel kijkt.) Blijkbaar had hij tien biertjes door een trechter gedronken. Hoe studentikoos. Aanvankelijk werd zijn gezicht beschilderd, maar toen ze een scheermes tevoorschijn haalden kon ik het niet langer aanzien. "That poor dumb sonofabitch," zei ik vol medelijden. Ze hebben verder nog onbeschrijfelijk kwaadaaardige dingen met pindakaas gedaan. Mijn beleid van deur sluiten 's nachts is geen overbodige luxe. Hoewel ik, volgens mij, nog nooit zó buiten westen ben geweest.
Op de terugweg begon Daniel over Purple Nurple en hoe kinderachtig dat wel niet was. Net toen ik dat wilde beamen, greep hij in de richting van m'n tepel met een draaibeweging. Hij miste, maar ik heb een belangrijke les geleerd. Vertrouw niemand als het op Purple Nurple aankomt.
