Montréal

Montréal, afgelopen zaterdag. Ik heb daar, zoals gebruikelijk, de hele dag lopen klagen over wat er allemaal mis was. Zoals de stadskaart van de VVV die zo geroteerd stond dat het westen het noorden was. Waardoor ik ervan beschuldigd werd dat ik geen kaarten kan lezen. Dat is natuurlijk waar, maar dat ga ik niet toegeven. Midden op straat stond ik te klagen over "those stupid French people," waarna iedereen meteen deed of ze niet bij mij hoorden. Deed me denken aan die keer dat ik in het White Sox stadion moest lachen toen de omroeper bij het aankondigen van het volksklied riep "for the boys overseas who are fighting to protect our freedom." Nee, ik zou geen goede diplomaat zijn.

Montréal is net een mini-Frankrijk. Ze hebben daar zelfs een kleinere kopie van de Notre Dame (zie foto hieronder.) Het heet zelfs Notre Dame. Ik heb voor de verandering veel foto's gemaakt, maar die moet ik nog ontwikkelen.

Alles is et in het Frans. De borden, de winkels, de menukaarten. En hun Engels is nog erger dan het mijne. "Pleaz pick op ze 'eadfones if you want to hear ze piczure," zei de gids in het museum bijvoorbeeld. Ik zei dat ik me in Nouvion waande, waar de Brit om moest lachen. Cultuur-barrière.