M'n jas is slachtoffer geworden van de Canadese temperatuur. Wederom, niet de kou, maar de hitte. Gisteren wezen drinken met een paar Amerikanen in een kroeg in de buurt. M'n jas hing over de stoel, te dicht bij de kachel. Nou zit er een gesmolten vlek op de jas. Zo'n glazige, gesmolten kunststof plek.
Maar het was wel leerzaam. Iedereen in het hostel verwijst naar elkaar bij identiteit, niet bij naam. Dus je hebt de Libiër, de Canadees, de Australiër enzovoorts. De Canadees en een Amerikaan kregen gisteren ruzie in de TV kamer tijdens A Bridge Too Far. De Canadees probeerde uit te leggen dat de Canadezen een belangrijke rol speelden in de Tweede Wereldoorlog en de Amerikaan ging met hem daarover in discussie. Want uiteraard is het een Amerikaans concept dat zij Europa hebben bevrijd en dat wat andere landjes toevallig een beetje geholpen hebben. Ik ben maar stilletjes vertrokken toen de Canadees begon te schreeuwen: "Ask him! We freed their friggin' country!"
Bij het avondeten (pasta, vijf dollar) ontmoette ik de Libiër en twee andere Amerikanen. Toen het gesprek over hockey ging (want de Canadees kwam erbij zitten om te vertellen welke gruwelijke nederlagen de VS had geleden in hockey dankzij de Canadezen) droop de Libiër af. We bleven praten tot na achten en daarna zijn we naar de kroeg gegaan om een paar pitchers Heritage te drinken. Zonder de Canadees trouwens. Die bleek iets te nationalistisch voor iedereen.
Heritage is authentiek Ontario bier. Aanvankelijk kwamen ze weer met Heineken en Amstel aanzetten. Overal gieten ze Nederlands bier. Om gek van te worden. Dat was ook al zo in Chicago. Heritage is goed bier. Beetje aan de zoete kant, iets donkerder dan gangbaar Nederlands bier. Ga ik vaker drinken. En de volgende keer blijf ik wat meer uit de buurt van de kachels.
